Kirepapa

Για να μην νομίζετε πως yaoi σειρές δημιουργούν μονάχα γυναίκες, σήμερα θα παρουσιάσουμε την δουλειά ενός άντρα, του Ryo Takagi, ο οποίος αποτελεί ένα από τα αρκετά δημοφιλή ονόματα στον κόσμο των manga. Μία από τις δουλειές του αυτές, φέρει τον τίτλο «Kirepapa», η οποία αποτελείται από 2 τεύχη manga, απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, τα οποία και κυκλοφόρησαν το 2003. Το 2008 λοιπόν, πάρθηκε η απόφαση από τα studio ANIK, να μεταφερθεί η σειρά στην μικρή οθόνη, με την μορφή 2 ovas τα οποία, είναι μεν εμπνευσμένα από το πρωτότυπο έργο του δημιουργού, χωρίς ωστόσο να ακολουθούν επ’ ακριβώς το αρχικό story line. Τα επεισόδια αυτά, διάρκειας 29΄ το καθένα, προβλήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 2008 και 28 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ:
Στο 1o ova, είναι που μας συστήνονται οι βασικοί χαρακτήρες της ιστορίας, οι Chisato Takatsukasa, Riju Takatsukasa και Shunsuke Sakaki. Ο πρώτος, είναι 35χρονος συγγραφέας, ιδιαιτέρως γνωστός και με μεγάλες συγγραφικές επιτυχίες στο ενεργητικό του, εξαιρετικά όμορφος, δείχνοντας μακράν νεότερος από την ηλικία του και παράλληλα, πατέρας του 15χρονου Riju, στον οποίο και έχει παθολογική αγάπη. Εξαιτίας της αγάπης του αυτής, και από φόβο μήπως κάποιος επίδοξος εκμεταλλευτής κάνει στον γιο του κάτι που θα τον βλάψει ή θα τον πληγώσει, έχει τους φίλους του από κοντά, μην διστάζοντας να λάβει ακραία μέτρα προκειμένου να τους βγάλει από τη μέση. Ένας από τους φίλους αυτούς, είναι ο Shunsuke, ο οποίος για κάποιον λόγο, τον εκνευρίζει και τον αναστατώνει περισσότερο από τους υπόλοιπους. Όταν ο Chisato ανακαλύψει πως πίσω

από το όνομα της αγαπημένης του συγγραφέως, βρίσκεται ο Shunsuke, θα ξαφνιαστεί, όμως αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο σοκ που θα πάθει μαθαίνοντας τα συναισθήματα του δεύτερου για εκείνον, όπως επίσης και το ότι ο πατέρας του, είναι το πρόσωπο εκείνο που κάποτε προσπάθησε να τον προσεγγίσει ερωτικά, αφήνοντάς του μεγάλα ψυχολογικά τραύματα. Έπειτα από την απόρριψη, ο Shunsuke, αποφασίζει να εγκαταλείψει την συγγραφή και ο Chisato τον επισκέπτεται, προκειμένου να τον κάνει να αλλάξει γνώμη, μια συνάντηση που θα τους οδηγήσει στο κρεβάτι και από εκεί, στην αρχή μιας μεταξύ τους σχέσης, με τις ευλογίες μάλιστα του μικρού Riju, τον οποίο, ήδη έχει χτυπήσει ο έρωτας.
Στο 2o ova, οι Chisato και Shunsuke, ζούνε τον έρωτά τους, την ίδια ώρα που το έργο του δεύτερου έχει γίνει τεράστια επιτυχία από την μεταφορά του στην τηλεόραση. Για κακή τύχη όμως του Chisato, ο γιος του, έχει συνάψει σχέσεις με τον πρωταγωνιστή της σειράς, τον Kakery, ο οποίος, όχι μόνο είναι πολύ μεγαλύτερός του, αλλά κυρίως, θέλει να διακορεύσει το σπλάχνο του. Αποτέλεσμα αυτού, να γίνεται καταπιεστικός και αυταρχικός, με τον νεαρό Riju να κάνει την επανάστασή του, παίρνοντας τον σύντροφό του για να φύγουν, με προορισμό την εξοχική κατοικία όπου μένει ο παππούς και οι θείοι του, συγγενείς του πατέρα του. Ο Chisato τον ακολουθεί, αλλά επειδή η τύχη δεν τον θέλει, ο Riju, αφελέστατα, συστήνει τον Shunsuke ως τον δεσμό του πατέρα του, κάνοντας το υπόλοιπο αρσενικό σόι να πάθει αποπληξία, κυνηγώντας τους ομαδικώς. Ο Shunsuke τρέπεται σε προσωρινή φυγή, συμβουλεύοντας τον Chisato να προσποιηθεί πως χώρισε μαζί του ώστε τα πνεύματα να ηρεμήσουν, ενώ ο Kakeru, φυλάει τα πισινά του ώστε να μην βρεθεί τεμαχισμένος, γεγονός που αναστατώνει τον Riju, κάνοντάς τον να ανησυχεί για την σχέση τους. Βέβαια, ο πατέρας του Chisato ανακαλύπτει το ψέμα του, στήνοντας στον Shunsuke μια παγίδα στην οποία όμως εκείνος δεν πέφτει μέσα, αναγκάζοντας ουσιαστικά τους πάντες να δεχτούν την κατάσταση ως έχει και με τον Chisato, να κάνει μια προσπάθεια με τη σειρά του να αποδεχτεί τη σχέση του γιου του, όπως κι εκείνος, σέβεται την δικιά του.
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ:
Το story line, αν και κάπως τραβηγμένο, οφείλω να ομολογήσω, δεν είναι κακό. Όχι πως έχει κάτι το συγκλονιστικά πρωτότυπο ή ευφάνταστο, ωστόσο, είναι μια ιστορία την οποία, σε τελική ανάλυση, παρακολουθείς εύκολα κι ευχάριστα. Βασικά, απ’ όσο αντιλαμβάνομαι, σκοπός των συγκεκριμένων ovas, δεν είναι να περάσουν βαθιά νοήματα ή ισχυρά μηνύματα περί σχέσεων, όχι τίποτα άλλο τουλάχιστον, πέραν του ότι πρέπει να αποδεχόμαστε τις επιλογές των παιδιών μας, όταν δεν τους βλάπτουν σωματικά ή ψυχικά, εφόσον με αυτές, θα είναι ευτυχισμένα. Ο κάθε άνθρωπος, πρέπει να είναι ελεύθερος να ζήσει τη ζωή του, όπως εκείνος επιθυμεί και ορίζει και αυτό, δεν αλλάζει και δεν διαπραγματεύεται. Για να μην μακρηγορώ, έχω την αίσθηση, και δεδομένου ότι η σειρά χαρακτηρίζεται ως ρομαντική-κωμική, πως σκοπός της είναι να διασκεδάσει και να σατιρίσει, πρόσωπα και καταστάσεις. Και οδηγούμενη στα άκρα πολλές φορές, το πετυχαίνει στον απόλυτο βαθμό, αφού δεν μπορείς να μην γελάσεις, ακόμα κι αν το προσπαθήσεις. Και ναι, οι πρωταγωνιστές γυαλοκοπάνε περισσότερο και από τον Edward στο «Twilight», αλλά ακόμα κι αυτό, είναι μια χρήση υπερβολής για να τονίσει ορισμένα πράγματα, όπως η ομορφιά, το συναίσθημα του έρωτα και άλλα.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Αν θέλετε απλά να διασκεδάζετε, και όχι να προβληματιστείτε ή να ανακαλύψετε τα βαθύτερα προβλήματα και λύσεις των σχέσεων, τότε η συγκεκριμένη σειρά, είναι ό,τι πρέπει για εσάς. Ναι, στα σημεία, μπορεί να χαρακτηριστεί ως και γελοία, ωστόσο αυτό, δεν πρέπει να σας προβληματίζει. Αναμφίβολα, θα γελάσετε με την ψυχή σας, και δεδομένου ότι μιλάμε για 2 μόνο επεισόδια που δεν αγγίζουν καλά-καλά την 1 ώρα σύνολο, πραγματικά, δεν έχετε να χάσετε τίποτα.