Kuroshitsuji II

Ξέρω πως δεν το συνηθίζω το τελευταίο διάστημα, αλλά σκέφτηκα πως πριν να περάσω στην ανάλυση και παρουσίαση των anime που παρακολουθήσαμε την season που μας πέρασε, καλό θα ήταν να ολοκληρώσω μια παλαιότερη, όχι μόνο επειδή σχετίζεται άμεσα με μία από τις νέες, αλλά γιατί δεν της αξίζει να περιμένει προκειμένου να είναι ολοκληρωμένη. Σήμερα, λοιπόν, έχουμε την παρουσίαση της 2ης season του «Kuroshitsuji» που με δύο λέξεις, με αποτελείωσε. Αν δεν διαβάσατε το κείμενό μου για την 1η season, μπορείτε να το κάνετε τώρα πατώντας εδώ.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ:
Αρχές καλοκαιριού του 2009, λίγο καιρό μετά την ολοκλήρωση της 1ης season δηλαδή, άρχισαν οι φήμες πως η A-1 Pictures σκοπεύει να προχωρήσει στην δημιουργία ενός sequel. Οι φήμες αυτές δεν άργησαν να επιβεβαιωθούν και πολύ σύντομα το «Kuroshitsuji II» ξεκίνησε γυρίσματα για να βγει στον αέρα στις 02 Ιουλίου 2010 και ολοκληρώνοντας τον κύκλο της έπειτα από 12 επεισόδια, στις 17 Σεπτεμβρίου 2010. Βέβαια, σε αντίθεση με την 1η season που είχε μόνο ένα OVA, η συγκεκριμένη είχε 6 τα οποία και προβλήθηκαν 27 Οκτωβρίου 2010, 24 Νοεμβρίου 2010, 26 Ιανουαρίου 2011, 23 Φεβρουαρίου 2011, 27 Απριλιου 2011 και 25 Μαίου 2011. Η 2η season προβλήθηκε για μια ακόμη φορά μέσω των δικτύων MBS, CBC, TBS, TBC, SBS, RCC, HBC, RKB και Animax, ενώ τα δικαιώματα εξωτερικού παρέμειναν στις Madman Entertainment, FUNimation Entertainment UK και Manga Entertainment.
ΤΟ STORY ΤΗΣ 2ης SEASON:
Σε αντίθεση με το τι πιστεύαμε βλέποντας το τέλος της 1ης season, ο Sebastian δεν «έφαγε» την ψυχή του Ciel. Αντίθετα, για κάποιο λόγο, τον κράτησε κοιμισμένο, σαν να βρισκόταν σε λήθαργο, μέχρι την στιγμή όπου εκείνος πίστευε πως είχε έρθει η ώρα να τον ξυπνήσει. Ο Ciel μοιάζει να μην θυμάται ένα μεγάλο μέρος του πρόσφατου παρελθόντος του, ούτε το ότι κατάφερε να ολοκληρώσει τον σκοπό του και να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο των γονιών του και για τον εξετευλισμό που ο ίδιος υπέστη. Κι ενώ η ζωή του ακολουθεί τους γνώριμους ρυθμούς της, ένα νέο πρόσωπο κάνει την εμφάνισή του. Ο νεαρός Κόμης Alois Trancy, που φαίνεται να έχει μια ιδιόρρυθμη εμμονή με τον Ciel αλλά κι ένα παρελθόν εξίσου σκοτεινό και δυσσάρεστο. Βέβαια, όπως ο βασικός νεαρός πρωταγωνιστής μας, ο Alois έχει τον δικό του δαιμονικό μπάτλερ, τον Claude Faustus, με τον οποίο έχει κάνει μια ανάλογη συμφωνία με αυτήν που έχει ο Sebastian και ο Ciel. Πολλά μυστικά, πολλές κρυφές επιθυμίες και στο τέλος ίσως κανείς να μην μπορεί να είναι νικητής.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗ 2η SEASON:
– Είναι καφρίλα αυτό που θα πω, αλλά η συγκεκριμένη season, έχει την μεγαλύτερη trollιά που έχω δει ποτέ εις βάρος πρωταγωνιστή σε anime. Συγνώμη, αλλά όχι μόνο το απόλαυσα, δημιούργησε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα twists που έχω δει ποτέ, καταφέρνοντας να υποστηρίξει μια συνέχεια που δεν φαινόταν απαραίτητη, να την αιτιολογήσει χωρίς να χρειάζεται ηλίθιες δικαιολογίες και το σημαντικότερο, να μας κάνει να την παρακολουθούμε με την ίδια αγωνία.
– Το πιο δυνατό χαρτί αυτής της season είναι το ότι σου δίνει τα στοιχεία που χρειάζεσαι προκειμένου να
καταλήξεις σε ασφαλή συμπεράσματα, με το σταγονόμετρο. Έτσι, δεν μπορείς να είσαι απόλυτα σίγουρος για το τι έχει συμβεί στο παρελθόν, παρά μονάχα όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται μπροστά σου ολοκληρωμένη χωρίς κάλυμμα, επειδή έχει έρθει η σωστή και κατάλληλη ώρα για να γίνει κάτι τέτοιο. Αν η season αυτή είναι ανατρεπτική; Τουλάχιστον! Κι αν σκεφτεί κανείς πως είναι η μισή από την 1η, άρα είχε χρονικά λιγότερες δυνατότητες ανάπτυξης χαρακτήρων και πλοκής, έκανε έναν άθλο. – Υπάρχει εξέλιξη όσον αφορά το ήδη γνωστό πρωταγωνιστικό δίδυμο. Και όταν μιλάω για εξέλιξη, εννοώ χαρακτήρων, προσωπικοτήτων, συμπεριφορών. Σαφέστατα και είχαμε δει κάποιες πιο… ευαίσθητες εκδοχές τις προσωπικότητάς τους και στην 1η season, αλλά στην 2η τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα. Όπως είναι πιο ξεκάθαρη η σχέση ανάμεσα στους δυο τους, ο ιδιαίτερος δεσμός που μοιράζονται και η σύνδεση που έχουν. Δεν είναι απλά μια σχέση δούναι και λαβείν αλλά κάτι περισσότερο από αυτό. Και όχι, δεν εννοώ κάτι πονηρό. Το fangirl μέσα μου, κοιμάται ήσυχο.
– Αυτή τη φορά, έχουμε θεωρητικά original κακούς. Ή μήπως όχι; Η αρχική σκέψη, είναι απόρροια των
συναισθημάτων σου ως θεατής. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, όμως, βλέπεις πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Στον κόσμο του συγκεκριμένου anime, δεν υπάρχει λευκό και μαύρο, δεν υπάρχει φως και σκοτάδι, δεν υπάρχει καλό και καλό. Όλα, βρίσκονται κάπου στη μέση! Έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι οι άνθρωποι. Το ποιοι είμαστε και το τι κάνουμε, το καθορίζουν οι επιλογές και οι αποφάσεις μας, οι συνθήκες της ζωής αλλά και το ποιοι βρίσκονται δίπλα μας. Άλλωστε, ο Ciel και ο Alois είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος με τον καθέναν από αυτούς να έχει χαράξει ένα μονοπάτι που όσες ομοιότητες κι αν έχει, οι διαφορές είναι εξίσου πολλές.
– Δεδομένου ότι έχουμε δύο σκοτεινούς και δαιμονικούς μπάτλερ -και φυσικά υποστηρίζουμε Sebastian δαγκωτό και χωρίς καμία συζήτηση-, έχουμε πολύ καλές και πολύ δυνατές σκηνές μάχης, γεμάτες δράση και μοναδικές, έντονες στιγμές. Έπιασα τον εαυτό που πολλές φορές να καρδιοχτυπά αφού το τόσο έξυπνα στημένο παιχνίδι ανάμεσα στους δυο τους, πότε έμοιαζε να γέρνει υπέρ του ενός και πότε υπέρ του άλλου, χωρίς να είμαι σίγουρη μέχρι την τελευταία στιγμή για το ποιος θα επιβληθεί, ποιος θα κάνει την κίνηση ματ, ποιος θα κερδίσει. – Συναισθηματικά, η season αυτή, είναι πάρα πολύ δυνατή. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι είμαι γενικότερα ευσυγκίνητη, αλλά υπήρξαν πολλές φορές που έπιασα τον εαυτό μου να δακρύζει και να συγκρατείται με δυσκολία προκειμένου να μην τα μπήξει. Ουσιαστικά, η season με έκανε να σκεφτώ πως η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη και πως ο καθένας μας, δεν παίρνει πάντα αυτό που του αξίζει. Ακόμα, με έκανε να σκεφτώ πως το να εκπληρώσουμε έναν σκοπό δεν θα μας χαρίσει απαραίτητα την ευτυχία, ούτε καν την ανακούφιση που ίσως να πιστεύαμε. Όπως προανέφερα, τίποτα δεν είναι μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο. Το γκρι είναι πιο ταιριαστό γιατί εμπεριέχει και τα δύο.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ OVAs:
Υπάρχουν αρκετοί που πιστεύουν πως τα OVAs δεν είναι πάντα απαραίτητα. Δεν θα διαφωνήσω, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τα λάτρεψα, όχι επειδή αγάπησα τόσο την σειρά, αλλά επειδή ήταν καλοδουλεμένα και όχι προχειροδουλειά. Επιπλέον, ορισμένα από αυτά, αποτελούν απαραίτητο κομμάτι της σειράς προκειμένου να μπορέσουμε να εμβαθύνουμε σε ορισμένα πράγματα. Τα OVAs είναι τα:
– OVA 1: «Ciel in Wonderland Part 1» και OVA 4: «Ciel in Wonderland Part 2»: Ο λόγος που τοποθετώ τα δύο αυτά OVA στην ίδια σειρά είναι το ότι αποτελούν δύο μέρη της ίδιας ιστορίας. Και όσο διασκεδαστική και παράξενη κι αν είναι, όπως και η ιστορία της Αλίκης στην οποία βασίζεται η ιδέα του concept, κρύβει μια βαθιά αλληγορία, πολύ έξυπνα δουλεμένη και δοσμένη, τοποθετημένη ουσιαστικά μετά την λήξη της 1ης season πριν από την έναρξη της 2ης.
– OVA 2: «Welcome to the Phantomhive’s»: Διπλός ο στόχος του OVA αυτού. Ο πρώτος, έχει να κάνει με
το να δείξει ξεκάθαρα το πόσο πιστός είναι ο Sebastian στον Ciel αλλά και το τι σημαίνει τόσο ο μεταξύ τους δεσμός, όσο και το να υπακούει πάντα πιστά τις εντολές του. Ο δεύτερος, έχει να κάνει με το πως οι δύο αυτοί αντίθετοι χαρακτήρες μαζί μπορούν να επηρεάζουν και να αλλάζουν τη ζωή των γύρω τους. Και όπως αποδεικνύει και η πορεία της ιστορίας και το φινάλε της σειρά, είναι πολλές και με ποικίλους τρόπους.
– OVA 3: «The Making of Kuroshitsuji II»: Απλά, το πιο απολαυστικό OVA ever! Φανταστείτε μια παραγωγή η οποία επιθυμεί να δώσει συνέχεια σε ένα επιτυχημένο concept. Φανταστείτε τα backstage, τις κόντρες, τις φιλίες, τις καλές και κακές στιγμές των χαρακτήρων μας, κάθε τι τρελό και παλαβό που συμβαίνει πίσω από τις κάμερες… ή και μέσα στα κεφάλια τους. Δεν γίνεται να μην γελάσεις και δεν γίνεται να μην το απολαύσεις ζητώντας ένοχα να είχε λίγο ακόμα. – OVA 5: «Spiders Intention»: Μπορεί ο Alois να μην είναι αυτό που λέμε συμπαθής χαρακτήρας, αλλά δεν γίνεται να τον μισήσεις. Βλέποντας την ιστορία από το ξεκίνημά της, έχεις όχι μόνο την ευκαιρία να μάθεις κάποια επιπλέον πράγματα για το παρελθόν του, αλλά και να τον καταλάβεις λίγο περισσότερο απ’ όσο έκανε μέχρι τώρα. Αν και μικρό για OVA, θα έλεγα πως ήταν το πλέον απαραίτητο.
– OVA 6: «The Tale of Will the Shinigami»: Ποιος είπε πως οι Rippers μας είναι κομπάρσοι; Μια ματιά στο παρελθόν του Will, αλλά και του Grell, που θα μας κάνει να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα αλλά και να καταλάβουμε πως μερικές αποφάσεις δεν είναι εύκολες, αλλά δεν παύουν να είναι απαραίτητες, ίσως και σωστές, αν μπορεί να υπάρξει σωστό και λάθος. Πάντως, έκλαψα… πολύ!
ΤΟ OST ΤΗΣ 2ης SEASON:
Μετά την επιτυχία που είχε το ost της 1ης season, αποφασίστηκε πως δεν υπήρχε λόγος για πειραματισμούς και έτσι η μουσική σύνθεση παρέμεινε στα χέρια του Taku Iwasaki που ακολούθησε παρόμοια μουσική αισθητική με την 1η season. Άλλωστε, όταν μια συνταγή έχει αποδώσει τα μέγιστα, ποιος ο λόγος να την αλλάξεις; Το CD αποτελείται από 24 κομμάτια στο σύνολό τους, συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών έναρξης και λήξης των επεισοδίων. Το opening theme είναι ένα για όλα τα επεισόδια κι έχει τίτλο «SHIVER», ερμηνευμένο από τους the GazettE. Το ending theme των επεισοδίων 1-7 και 9-11 είναι το «Bird» του Yuya Matsushita και των επεισοδίων 8 και 12, όπως και του OVA «Spider’s Intention», είναι το «Kagayaku Sora no Shijima ni wa», γνωστό και με τον αγγλικό τίτλο «In the Silence of the Shining Sky», με τις Kalafina να ερμηνεύουν ακόμα μία φορά για λογαριασμό της σειράς, όπως και στην 1η season με το «Lacrimosa». 

Kuroshitsuji II  – Opening (version 1)
 

 
Kuroshitsuji II  – Opening (version 2)
 

 
Kuroshitsuji II – Opening Full Song
Kuroshitsuji II – 1st Ending
Kuroshitsuji – 1st Ending Full Song
Kuroshitsuji II – 2nd Ending
Kuroshitsuji II – 2nd Ending Full Song
Advertisements