Noragami

Με αφορμή την έναρξη της 2ης season του «Noragami», και αφού είχα ήδη κατεβασμένη και αποθηκευμένη στον υπολογιστή μου την 1η, είπα να στρωθώ και να την δω -επιτέλους-, ειδικά αφού τόσο καλά σχόλια είχα ακούσει γι’ αυτήν, αλλά και για να μην μείνω ακόμα πιο πίσω. Και τελικά, απλά μετάνιωσα… Μετάνιωσα που δεν ξεκίνησα να την παρακολουθώ πέρσι, κατά την διάρκεια της κανονικής της προβολής, αν και αυτό με γλίτωσε από το βασανιστήριο της αναμονής ενός ολόκληρου χρόνου για να μπορέσω να δω την συνέχεια. Γιατί αν υπάρχουν πράγματα που σε αυτόν τον κόσμο έχουν φτιαχτεί για εμάς, το «Noragami» είναι ένα από αυτά, για μένα.

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΛΑ:
Το «Noragami», γνωστό και με τον αγγλικό τίτλο «Stray God», είναι Ιαπωνική σειρά manga που φέρει την υπογραφή  της magaka Adachitoka. Ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε συνέχειες στο περιοδικό των εκδόσεων Kodansha, «Monthly Shōnen Magazine», στο τεύχος του Ιανουαρίου του 2011 -που κυκλοφόρησε στις 06 Δεκεμβρίου 2010-, όπου και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Στις 15 Ιουλίου 2011 κυκλοφόρησε ο πρώτος ολοκληρωμένος τόμος και μέχρι σήμερα, η σειρά, μετράει 14 τεύχη, με το τελευταίο να έχει εκδωθεί στις 17 Σεπτεμβρίου 2015. Παράλληλα, στο περιοδικό των εκδόσεων, «Monthly Shōnen Magazine +», δημοσιεύτηκε και ένα spin-off της σειράς, ξεκινώντας τον Νοέμβριο του 2011, που αργότερα κυκλοφόρησε και ως ενιαίος τόμος, στις 15 Νοεμβρίου 2013, με τίτλο «Noragami Shūishū». Τόσο τα δικαιώματα της original σειράς όσο και του spin off, αγοράστηκαν για τη Βόρειο Αμερική από την Kodansha Comics USA, και κυκλοφόρησαν στα αγγλικά με τους τίτλους «Noragami: Stray God» και «Noragami: Stray Stories» αντίστοιχα. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 02 Σεπτεμβρίου 2014 ενώ μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 6 τόμοι -με τον τελευταίο στις 18 Αυγούστου 2015-, και παράλληλα έχει προγραμματιστεί ήδη η κυκλοφορία και των υπόλοιπων τόμων -από έναν κάθε μήνα-, ξεκινώντας στις 13 Οκτωβρίου 2015 με τον 7ο και τελειώνοντας στις 17 Μαίου 2016 με τον 14ο -εκτός κι αν έχει κυκλοφορήσει κι άλλος τόμος στο ενδιάμεσο στα Ιαπωνικά. Όσον αφορά τον τόμο του spin-off, αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον Νοέμβριο του 2015.
ΤΟ ANIME:
Την τηλεοπτική μεταφορά του «Noragami» ανέλαβαν τα studios Bones, σε σκηνοθεσία  Kotaro Tamura, σενάριο Deko Akao και σχεδιασμό χαρακτήρων Toshihiro Kawamoto. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Anime Festival Asia 2013 -και πιο συγκεκριμένα, στις 10 Νοεμβρίου 2013-, ενώ η κανονική προβολή της ξεκίνησε στις 05 Ιανουαρίου 2014 στο κανάλι Tokyo MX, ενώ αργότερα προβλήθηκε και μέσω των MBS, BS11 και TVA. Το 12ο και τελευταίο επεισόδιο της 1ης season προβλήθηκε στις 23 Μαρτίου 2014, ενώ ακολούθησαν και 2 OVAs, τα οποία κυκλοφόρησαν σε DVDs στα συλλεκτικά τεύχη 10 και 11 του manga, στις 17 Φεβρουαρίου και 17 Ιουλίου του 2014. Η Funimation απέκτησε τα δικαιώματα προβολής της σειράς στην Βόρειο Αμερική,ενώ για το Ηνωμένο Βασίλειο τα δικαιώματα πήγαν στην Manga Entertainment.
ΤΟ STORY ΤΗΣ 1ης SEASON:

Η Hiyori Iki είναι μία συνηθισμένη μαθήτρια λυκείου που ζει μια ήσυχη ζωή, μέχρι την ημέρα που εξαιτίας ενός ατυχήματος θα χτυπηθεί από ένα λεωφορείο, στην προσπάθειά της να σώσει έναν νεαρό από αυτό. Βέβαια, ο νεαρός αυτός διόλου συνηθισμένος δεν είναι αφού, ο Yato, είναι θεός και η Hiyori, που εξαιτίας του ατυχήματός της βρίσκεται να έχει μεταμορφωθεί σε μισό φάντασμα, θα μπλεχτεί στον κόσμο του, στην προσπάθειά της να παραμείνει στον κόσμο των ζωντανών αλλά και να απαλλαγεί από το πρόβλημά της που στην πραγματικότητα, όμως, της προσφέρει νέες δυνατότητες και της ανοίγει ορίζοντες που δεν είχε καν φανταστεί πως υπάρχουν.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ANIME:
– Θα ξεκινήσω τον συγκεκριμένο σχολιασμό από το story. Θεωρητικά, το «Noragami», έχει ένα πολύ συνηθισμένο βασικό story line που βασίζεται στην Ιαπωνική μυθολογία, που λίγο-πολύ ο καθένας μπορεί να κάνει εικασίες για το που πηγαίνει το πράγμα, αφού έχουμε δει πάμπολλες σειρές με θεούς, yokai, δοξασίες, ήθη, έθιμα και λοιπά, χωρίς να σημαίνει πως είναι πάντα πετυχημένα. Ωστόσο, παρακολουθώντας την σειρά διαπιστώνεις πως αυτή είναι η επιφάνεια των πραγμάτων και τίποτα περισσότερο. Πολλές υποϊστορίες ξεδιπλώνονται παράλληλα με την κεντρική πλοκή, που αν και είναι διαφορετικές μεταξύ τους, έρχονται να δέσουν στον κατάλληλο χρόνο, με τον κατάλληλο τρόπο, πετυχαίνοντας τον στόχο τους, που δεν είναι άλλος από το να μιλήσουν ουσιαστικά για τα θέματα τα οποία πραγματεύονται σε ένα δεύτερο επίπεδο. Και αν νομίζετε πως το να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι εύκολο, θα σας πρότεινα να το ξανασκεφτείτε. Το να διατηρείς ισορροπίες ανάμεσα σε διαφορετικά θέματα, ποτέ δεν είναι εύκολο.
– Σε συνέχεια της παραπάνω παρατήρησης, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε και την ποιότητα που έχει το

«Noragami» σεναριακά. Μπορεί να θέλαμε λίγες σκηνές μάχης παραπάνω, αν και όπου υπάρχει δράση είναι εξαιρετικά καλοδουλεμένη και παρακολουθείς με κομμένη την ανάσα, αλλά έχω την αίσθηση πως ο βασικός του στόχος είναι διαφορετικός, και αυτός δεν είναι άλλος από το να μιλήσει για την σημασία της ανθρώπινης ύπαρξης, του θανάτου, της αθανασίας, αλλά και της μοναξιάς ή και της ευθύνης που φέρει η θέση καθενός μέσα στην εξέλιξη των γεγονότων. Το «Noragami» είναι ένα βαθιά φιλοσοφημένο anime και είμαι βέβαιη πως θα πιάσετε τον εαυτό σας να σημειώνει στο μυαλό του ατάκες που μπορεί να σας φανούν πολύ χρήσιμες σε κρίσιμες στιγμές.
– Παράλληλα, η σειρά μιλάει έντονα για τις σχέσεις και το πως αυτές μας επηρεάζουν και καθορίζουν την ύπαρξή μας, όπως και οι επιλογές μας, είτε μιλάμε για το παρελθόν είτε για το παρόν, κάτι που παρουσιάζεται μέσα από τις παράλληλες ζωές πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών, τοποθετημένες σε ένα ξεχωριστό πρίσμα κάθε φορά. Οι δεσμοί που παρουσιάζονται σε κάθε επεισόδιο όχι μόνο δεν είναι επιφανειακοί, αλλά εξελίσσονται και αναπτύσσονται έτσι που να ισχυροποιηθούν, αλλά και να έχουν παράλληλα μια έντονη διάθεση σημασιολογίας. Αυτό μας προσφέρει στιγμές με έντονο συναισθηματικό φορτίο που μας συγκινούν, χωρίς όμως να υποσκελίζουν τις κωμικές νότες που η σειρά μας χαρίζει, κάνοντάς μας να γελάμε με την καρδιά μας, όχι γελοιοποιώντας καταστάσεις, μα περισσότερο σατιρίζοντάς τες.
– Και περνάμε στο βασικό ατού της σειράς που δεν είναι άλλο από τους χαρακτήρες της. Ξεκινώντας, λοιπόν, από τον Yato, πρέπει να ομολογήσω πως είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ρόλους που έχω δει τον τελευταίο καιρό σε anime. Αν και η εξωτερική του εμφάνιση και η επιφανειακή συμπεριφορά του παραπέμπουν σε ευθυνόφοβο έφηβο που δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά τις καταστάσεις, όταν αυτές το επιβάλλουν, τις αντιμετωπίζει εξαιρετικά συγκροτημένα και ώριμα. Είναι ένας χαρακτήρας πολυδιάστατος και κάθε στιγμή του στην οθόνη, δεν γίνεται παρά να εκτιμηθεί δεόντως. Η φιλοσοφία του γύρω από τη ζωή και τις σχέσεις είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσα, και ο μοναδικός τρόπος που αντιμετωπίζει πρόσωπα, καταστάσεις αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό είναι ιδιαίτερος και άκρως απολαυστικός απ’ όποια σκοπιά και αν το δούμε.
– Η Hiyori από την άλλη είναι ένας χαρακτήρας που αρχικά φαντάζει κάπως αδιάφορος αλλά τελικά αποδεικνύεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα με τη σειρά της. Μπορεί να μην είναι εντυπωσιακά ωραία ή να μην έχει κάποιο εξωτερικό χαρακτηριστικό που να την κάνει να ξεχωρίζει, το καταφέρνει όμως η προσωπικότητά της που είναι αρκετά τολμηρή, γενναία, λογική και ψύχραιμη, έτσι ώστε να οδηγήσει τα πράγματα στον σωστό δρόμο. Σε υποστηρικτικό επίπεδο, λοιπόν, κάνει εξαιρετική δουλειά και μας κερδίζει με ευκολία. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον Yukine που αποτελεί έναν χαρακτήρα κλειδί, με τον δικό του τρόπο, που συνδέει επί της ουσίας τρεις κόσμους και δείχνει το σκληρό πρόσωπο μιας πραγματικότητας που πρέπει να αντιμετωπιστεί χαρίζοντάς μας, θα έλεγε κανείς, μαθήματα ζωής.
– Όσον αφορά τον σχεδιασμό, έχοντας ρίξει μια γρήγορη ματιά στο manga, μπορώ να πω πως έχει γίνει

ιδιαίτερα καλή δουλειά και η απεικόνιση των χαρακτήρων είναι πολύ κοντά στο πρωτότυπο υλικό. Το αποτέλεσμα είναι άκρως ικανοποιητικό, με μεγαλύτερη έμφαση να δίνεται στην κινησιολογία και στην εκφραστικότητα των προσώπων των ηρώων μας, μέσα από τα οποία αντιλαμβανόμαστε τις πιο μύχιες σκέψεις και επιθυμίες τους, αλλά και τα συναισθήματα ή τους προβληματισμούς τους, που ουκ ολίγα ή άνευρα είναι. Κι επειδή η σειρά έχει αρκετές goofies στιγμές, πρέπει να πω πως και αυτές, με τη σειρά τους, είναι ιδιαίτερα απολαυστικές και διασκεδαστικές, χαρίζοντάς μας μια πιο ανάλαφρη νότα.

ΤΟ OST ΤΗΣ 1ης SEASON:
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον ost της σειράς, που όπως και όλα τα υπόλοιπα, είναι άκρως εναρμονισμένο με το σύνολο του anime, άλλοτε με ροκ νότες, άλλοτε με πιο ηλεκτρο-ποπ επιλογές -που διακατέχονται ωστόσο από έναν αέρα Ιαπωνικής κουλτούρας στα φωνητικά και στην επιλογή των μουσικών οργάνων-, υπογράφει ο Taku Iwasaki. Το ost αποτελείται από 24 μουσικά κομμάτια -το opening και το ending δεν περιλαμβάνονται αλλά κυκλοφόρησαν σε ξεχωριστά CD singles-, και κυκλοφόρησε στην αγορά στις 19 Φεβρουαρίου 2014. Το opening theme, που είναι κάπως πιο ροκ, είναι το  «Goya no Machiawase», γνωστό και με τον αγγλικό τίτλο «Overnight Appointment», σε στίχους και μουσική Shuntarō, ερμηνευμένο από τους Hello Sleepwalkers. Το ending theme, που είναι πιο χαλαρό και ρομαντικό, είναι το «Heart Realize» -ή αλλιώς, «Hāto Riaraizu?»-, σε σύνθεση, στίχους κι ενορχήστροση Supercell και ερμηνευμένο από την Tia.

Noragami – Opening
Noragami – Opening Full Song
Noragami – Ending
Noragami – Ending Full Song 

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Δεδομένου ότι η 2η season έχει αρχίσει ήδη να προβάλλεται, θα σας πρότεινα, αν δεν το έχετε ήδη κάνει, να παρακολουθήσετε την 1η season του «Noragami», όποιο είδος anime κι αν προτιμάτε. Πρόκειται για μια σειρά με έντονο φιλοσοφικό υπόβαθρο, βαθιές προσωπικές αναζητήσεις σε σχέση με την ανθρώπινη -και όχι μόνο- ύπαρξη, που χαρίζει στιγμές διασκέδασης και ψυχαγωγίας και παράλληλα, αγωνίας, έντασης, συναισθηματικής φόρτισης, καθώς και προβληματισμού. Το πάντρεμα αυτών των τόσο διαφορετικών κόσμων και χαρακτήρων είναι υπέροχο και είμαι βέβαιη πως θα σας κερδίσει χωρίς να χρειαστεί καμία απολύτως προσπάθεια. Με μένα, τουλάχιστον, τα κατάφερε με περισσή ευκολία.
Advertisements